Bir otobüs bileti bazen iki kelime demektir: gurbet ve sıla. İç Karadeniz’den büyük şehirlere uzanan yollar, yıllardır bu iki duygu arasında gidip geliyor.
İş için, okul için, hayat için çok kişi memleketten ayrıldı. Cepte bir umut, gözde bir yaş… İlk gidişler hep zordur. Ama asıl zor olan, belki her dönüşte biraz daha yabancılaşmaktır.
Bayramda dolan yollar
Yine de bir şey hiç değişmiyor: bayram gelince yollar doluyor. Otogarlar kalabalıklaşıyor, telefonlar “yola çıktık” mesajlarıyla titriyor. Çünkü insan nereye giderse gitsin, kökü orada kalıyor.
Köydeki anne pencereden yolu gözlüyor, sofrayı çoktan kuruyor. O sofrada aslında yemekten fazlası var: bir özlemin, bir bekleyişin karşılığı.
Kök ve kanat
Gurbet insana kanat verir, sıla ise kök. İkisi de gerekli aslında; biri olmadan öbürü eksik kalıyor. Önemli olan, ne kadar uzağa uçarsan uç, o kökü unutmamak.
Ve galiba en güzel duygu, uçup uçup yorulunca dönebileceğin bir yerin olduğunu bilmek.