Büyük şehirler hep konuşulur da küçük ilçeler sessizce yaşar. Oysa İç Karadeniz’in asıl ruhu, çoğu zaman adı pek duyulmayan o ilçelerde saklı.
Bir meydan, bir çınar, bir çay ocağı ve etrafında toplanmış birkaç emekli amca. Manzara sade; ama o meydanda dönen sohbet koca bir dünyayı içine alıyor.
Herkesin herkesi tanıdığı yerler
Bu ilçelerde isimle çağrılırsınız. Fırıncı ekmeğinizi ayırır, bakkal veresiye defterini tutar, komşu çocuğunuza göz kulak olur. Şehirde parayla alınan güven, burada zaten var.
Belki imkânları büyük şehir kadar geniş değil. Ama bir eksiği çoğu zaman başka bir zenginlikle kapatıyorlar: huzurla, samimiyetle, yavaş ama derin bir hayatla.
Bir gün durup bakın
Yolunuz düşerse hızlı geçip gitmeyin. Bir çay için, meydandaki amcalarla iki laf edin. Size anlatacakları hiçbir rehber kitapta yazmıyor.
Ve gideceğiniz zaman, o küçük ilçe içinizde beklenmedik kadar büyük bir yer kaplamış olacak.